نمای ساختمان علاوه بر ظاهر، با ایمنی، آببندی، دوام و حقوق شهری ارتباط دارد. اختلاف میان نقشه مصوب و اجرای واقعی، پیشآمدگیهای ناخواسته، اتصالات نامناسب یا آبچکان ناقص ممکن است در پایان کار به اصلاحات پرهزینه منجر شود. بازدید مرحلهای به ناظر و مالک (کارفرما) فرصت میدهد ایراد را پیش از تکمیل نما شناسایی کنند.
کنترل هندسه و انطباق با نقشه
- خط کلی نما، عقبنشستگیها، پیشآمدگیها و ابعاد بازشوها با نقشه کنترل شود.
- محور پنجرهها و خطوط افقی و قائم طبقات از پایین تا بالا همراستا باشند.
- عمق قابها، جانپناه، بالکن و سایهبانها قبل از پوشش نهایی اندازهگیری شود.
- تغییر مصالح یا جزئیات بدون تأیید مسئولان پروژه ثبت و تعیین تکلیف شود.
کنترل زیرسازی و اتصالها
قبل از پوشاندن زیرسازی باید جنس، فاصله، مهار و وضعیت اتصال اجزا قابل مشاهده و مستندسازی باشد. اتکا به چسب یا ملات در جایی که جزئیات مکانیکی لازم است، اتصال به بستر ضعیف و اجرای قطعات سنگین بدون مهار مطمئن از هشدارهای جدی هستند.
آببندی و هدایت آب
- لبه پنجره، درزها، محل اتصال مصالح متفاوت و اطراف بازشوها بررسی شود.
- آبچکان و شیب سطوح افقی بهگونهای باشد که آب به داخل یا روی نما برنگردد.
- درزهای انقطاع و حرکتی با مصالح سخت پر نشوند.
- مسیر خروج آب بالکن و تراس مسدود یا دارای شیب معکوس نباشد.
کنترل کیفیت ظاهری
اختلاف رنگ و بافت، بندهای نامنظم، شکست خطوط، لکه ملات، قطعات لبپریده و وصلههای نامتجانس در نور طبیعی بهتر دیده میشوند. کنترل از فاصله نزدیک کافی نیست؛ نما باید از چند نقطه دورتر و در امتداد خیابان نیز دیده شود.
گزارش مرحلهای
بهترین زمان ثبت تصاویر، پیش از پوشاندن زیرسازی، پس از نصب نمونه اولیه و هنگام پیشرفت هر جبهه است. در گزارش برای هر مشاهده، طبقه، محور یا محل دقیق، عکس کلی و نزدیک، وضعیت اصلاح و تاریخ پیگیری درج شود.
جمعبندی
کنترل نما باید از مرحله زیرسازی آغاز شود، نه زمانی که داربست جمع شده است. ملاک پذیرش، نقشههای مصوب، جزئیات اجرایی تأییدشده و الزامات پروژه است و هر تغییر باید پیش از ادامه کار هماهنگ شود.
