کنترل کیفیت میلگرد از بررسی مدارک محموله شروع میشود و در صورت نیاز تا آزمایشهای مکانیکی و شیمیایی ادامه پیدا میکند. ناظر و مالک (کارفرما) نباید صرفاً به ظاهر، رنگ یا ادعای فروشنده اکتفا کنند؛ هر محموله باید قابل ردیابی باشد.
کنترل مدارک و شناسایی
- فاکتور، بارنامه، تولیدکننده، سایز و رده محصول ثبت شود.
- پلاک بستهها و علائم حکشده پیش از اختلاط محمولهها عکسبرداری شود.
- مدارک با مشخصات موردنیاز نقشه و قرارداد مقایسه شوند.
کنترل ظاهری و ابعادی
شکل آج، یکنواختی، قطر، طول، وزن، تابیدگی، ترک، لهشدگی و خوردگی بررسی میشوند. کنترل ابعادی باید روی نمونه کافی انجام شود و نتیجه یک شاخه به کل محموله تعمیم داده نشود.
آزمونهای مکانیکی
آزمون کشش
برای تعیین رفتار مقاومتی و تغییرشکل میلگرد استفاده میشود. نحوه نمونهبرداری، آمادهسازی و ثبت شناسه اهمیت زیادی دارد.
آزمون خمش و بازخمش
این آزمایشها توانایی میلگرد برای تحمل تغییرشکل در ناحیه خم و احتمال بروز ترک یا شکست را بررسی میکنند. قطر فک و روش اجرا باید مطابق روش آزمون مربوط باشد.
آزمایشهای تکمیلی
در صورت ابهام درباره ترکیب یا اصالت محصول، بررسی ترکیب شیمیایی و روشهای شناسایی تکمیلی میتواند درخواست شود. انتخاب آزمایش باید توسط مسئول فنی و آزمایشگاه معتبر انجام گیرد.
نمونهبرداری و گزارش
- نمونه نماینده محموله باشد.
- محل برداشت، تعداد و شناسه نمونه ثبت شود.
- محموله مشکوک تا دریافت نتیجه جدا نگهداری شود.
- نتیجه آزمایش به محل مصرف و محموله قابل ردیابی باشد.
پذیرش یا رد میلگرد باید بر اساس مشخصات مصوب پروژه، نتایج معتبر و نظر عوامل ذیصلاح انجام شود.